UTW AWF Warszawa

 Spacer po Puszczy Kampinoskiej     28-04-2019.

 Kontynuując nową formę aktywności ruchowej dla Seniorów odbył się kolejny spacer po Puszczy Kampinoskiej w dniu 28 kwietnia 2019 roku.

 Tym razem wybierając się na spacer chcieliśmy poznać nowe miejsca w puszczy i  doświadczyć nowych niespodzianek.

 Trasa spaceru wiodła z Wólki Węglowej poprzez Polanę Turystyczną w Opaleniu do Uroczyska Michałówka, a następnie weszliśmy na Górę Ojca, zwiedziliśmy kaplicę i cmentarz na terenie Zakładu dla Niewidomych w Laskach oraz odwiedziliśmy kawiarenkę,  która czynna jest tylko w niedzielę.

 W radosnych nastrojach wyruszyliśmy autobusem nr 250 z przystanku autobusowego przy Metrze Młociny do Wólki Węglowej.

 Trochę historii o miejscach do których dotarliśmy:

 Wólka Węglowa jest to osiedle w północnej części dzielnicy Bielany w Warszawie. Do Warszawy została przyłączona w 1951 roku. Początkowo wchodziła w skład dzielnicy Żoliborz, ale od 1994 roku należy do dzielnicy Bielany.

 Z Wólki Węglowej wychodzą popularne szlaki turystyczne do Kampinoskiego Parku Narodowego:

 1. Podwarszawski Szlak Pamięci  (Wólka Węglowa  - Laski,   szlak czarny – 11,7 km)

 2. Szlak  Przechadzkowy  (Wólka Węglowa – Izabelin,  szlak czerwony – 7,3 km)

 3. Szlak im. Stefana Żeromskiego (Wólka Węglowa – Uroczysko Na Miny,  szlak żółty – 7,3 km)

 Spacer nasz rozpoczynamy idąc szlakiem żółtym do Polany Turystycznej w Opaleniu. Polana nosi  imię „Honorowych Dawców Krwi”. Nazwa potoczna „Opaleń” wywodzi się od uroczyska w tym rejonie. Jest to piękne miejsce rekreacyjno – piknikowe, na którym ustawione są liczne mniejsze wiaty i jedna większa, przy której urządzone jest miejsce na ognisko. Okolica Polany Opaleń to najwyżej położone tereny i tu  znajduje się najwyższy punkt Puszczy Kampinoskiej, który wynosi 105,9 m n.p.m.

 Pogoda jest ładna, a my idziemy w kierunku ścieżki dydaktycznej o długości 3,5 km prowadzącej do Motylowych Łąk. To co zobaczyliśmy w oddali było trudne do uwierzenia, w zaroślach drzew stała młoda  klempa, która nie zwracając uwagi na to co się wokół niej dzieje, spokojnie zjadała liście z gałęzi drzew. Zatrzymujemy się i w ciszy obserwujemy klempę, niektórzy robią jej zdjęcia.

 Kontynuując nasz spacer przechodzimy obok Jeziora Opaleń, które jest pochodzenia sztucznego. W okresie międzywojennym na tym terenie znajdowała się bażantarnia miejscowego właściciela ziemskiego Michała Daszewskiego.

 Idąc dalej widzimy duże połacie łąk na których  widoczne są podesty drewniane po których należy chodzić, aby nie zadeptać rosnących traw. Są to Motylowe Łąki na których występują rzadkie gatunki motyli jak np.: modraszka telejusa, modraszka nausitousa, czerwończyka nieparka i inne. Już podczas ciepłych marcowych dni pojawiają się motyle, które zimę spędziły w postaci dorosłej. Są to: latolistek cytrynek i niektóre rusałki np. pawik, pokrzywnik. W kwietniu i na początku maja z zimujących poczwarek wylęgają się m.in. bielinki, paź królowej, rusałka kratnik. Największe bogactwo motyli jest w pełni lata. Jesienią latają jedynie gatunki szykujące się do zimowego snu. Wszystkie występujące na tych łąkach gatunki motyli objęte są ochroną.

 Opuszczamy Motylowe Łąki i idziemy w kierunku Uroczyska Michałówka, którego nazwa pochodzi prawdopodobnie od imienia Michał, które nosił właściciel tych terenów. Teren ten wszedł w skład Kampinowskiego Parku Narodowego w 1959 roku.

 Tu pod wiatą robimy sobie krótką przerwę na odpoczynek i posiłek.

 Następnym punktem naszego spaceru jest Góra Ojca (idziemy szlakiem czerwonym). Jest to piaszczysta wydma, która wznosi się na wysokość 100,6 m n.p.m.  Porośnięta jest borem sosnowym, niektóre sosny przyjmują fantastyczne, poskręcane kształty lir lub kandelabrów.

 Na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu na terenie puszczy wież obserwacji przeciwpożarowej. Wysokość wieży wynosi 25 metrów, natomiast zasięg obserwacji wynosi od 10 do 15 kilometrów.

 Nieopodal wieży stoi krzyż postawiony w setną rocznicę urodzin księdza Władysława Korniłowicza (1884 – 1946) jednego z twórców Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Krzyż stoi w miejscu, gdzie ksiądz Władysław Korniłowicz planował zbudować dom rekolekcyjny. Ksiądz Korniłowicz przeznaczył na ten cel rodzinny spadek. Zgromadzone były materiały na budowę i utwardzona była droga dojazdowa, ale wybuch II wojny światowej przekreślił te plany.

 Schodzimy z piaszczystej Góry Ojca i kierujemy się w kierunku Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Zatrzymujemy się przed tablicą przymocowaną do drzewa, upamiętniającą Polaków, którzy zginęli, bądź zostali rozstrzelani  przez Niemców w czasie II wojny światowej.

 Laski – nazwa wywodzi się od leszczyny (inaczej laska). Wieś powstała na terenie wyciętego lasu przy dworze rodziny Daszewskich na początku XVIII wieku. Na początku XX wieku duży teren folwarku został przekazany przez spadkobierczynię majątku matkę Elżbietę Różę Czacką Zakładowi dla Ociemniałych Dzieci prowadzonym przez Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi i siostry franciszkanki Służebnice Krzyża. Przed II wojną światową działał tu zakład dla sierot, Dom Matki i Dziecka oraz świetlica wojskowa. W czasie wojny na terenie Zakładu dla Niewidomych  działał tu dwa razy szpital wojenny: dla żołnierzy września 1939 roku i dla Powstania Warszawskiego. W okresie wojny Laski były miejscem działania silnej konspiracji. W czasie Powstania Warszawskiego przebywał tu ksiądz Stefan Wyszyński pełniący funkcję kapelana grupy AK Kampinos. Znajduje się tu także cmentarz wojenny ofiar II wojny światowej i cmentarz Leśny ludzi związanych z Zakładem dla Niewidomych. Na terenie zakładu znajduje się kaplica pw. Matki Bożej Anielskiej, która została wybudowana w 1925 roku z funduszy hrabiny Elżbiety Róży Czackiej jako element Zakładu dla Niewidomych. Kaplica wykonana została w konstrukcji mieszanej: ściany obwodowe w partii parteru są murowane, ściany nad nawą oraz więźba drewniane, wzniesione są z nieokorowanych sosnowych bali. W latach 2001 – 2002 roku w kaplicy przeprowadzono remont wymieniając części drewnianych elementów na nowe.

 Przed zwiedzaniem całego terenu Zakładu dla Niewidomych  idziemy do kawiarenki, która mieści się w „Domu Przyjaciół Zakładu”. Pobyt w kawiarence potraktowaliśmy jako odpoczynek połączony z degustacją ciast serwowanych przez właścicielkę kawiarenki, jak również część rozrywkową polegającą na śpiewaniu wybranych piosenek biesiadnych do stworzenia śpiewnika z którego będziemy śpiewać piosenki przy ognisku w Puszczy Kampinoskiej na zakończenie roku akademickiego 2018/2019.

Obraz może zawierać: drzewo, roślina, na zewnątrz i przyroda

 Spacer kończymy zwiedzając wnętrze  kaplicy oraz celę, którą zajmowała podczas pobytu w Zakładzie matka Elżbieta Róża Czacka.

 

Odwiedzamy również cmentarz Leśny, nazywany inaczej cmentarzem Zakładowym. Na cmentarzu spoczywają wyłącznie zasłużeni dla Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi, przyjaciele i pracownicy Zakładu oraz w równych rzędach siostry franciszkanki Służebnice Krzyża, opiekujące się Zakładem. Pośrodku cmentarza znajdują się groby zasłużonych dla Zakładu – hrabina Elżbieta Róża Czacka, ksiądz Antoni Józef Marylski, ksiądz Władysław Korniłowicz (grób symboliczny – ciało po ekshumacji znajduje się w kościele św. Marcina w Warszawie). Znajdują się tu groby ludzi zasłużonych  nie tylko dla Zakładu, ale dla polskiej literatury, nauki i kultury jak Antoni Słonimski, Halina Mikołajska, Marian Brandys, Stanisław Stomma, Jan Lechoń, Irena Dziedzic. Znajdują się tu również groby polityków, uczonych i architektów jak Aleksander Małachowski, Tadeusz Mazowiecki. 

 Pełni wrażeń i niespodzianek których doświadczyliśmy na spacerze wracamy z Lasek autobusem 210 do Warszawy do Metra Młociny. Przeszliśmy 8 kilometrów i nie czuliśmy się tym zmęczeni.

 Szczególne słowa podziękowania kieruję do Zdzisława Izydorczaka za filmowanie  naszych wycieczek po Puszczy Kampinoskiej.

 Opracowała Maria Wojnarowska.